Gallery classical facade

Classical order

An order in architecture is a certain assemblage of parts subject to uniform established proportions, regulated by the office that each part has to perform.[1] Coming down to the present from Ancient Greek and Ancient Roman civilization, the architectural orders are the styles of classical architecture, each distinguished by its proportions and characteristic profiles and details, and most readily recognizable by the type of column employed. The three orders of architecture—the DoricIonic, and Corinthian—originated in Greece. To these the Romans added, in practice if not in name, the Tuscan, which they made simpler than Doric, and the Composite, which was more ornamental than the Corinthian. The architectural order of a classical building is akin to the mode or key of classical music; the grammar or rhetoric of a written composition. It is established by certain modules like the intervals of music, and it raises certain expectations in an audience attuned to its language.[2]

Whereas the orders were essentially structural in Ancient Greek architecture, which made little use of the arch until its late period, in Roman architecture where the arch was often dominant, the orders became increasingly decorative elements except in porticos and similar uses. Columns shrank into half-columns emerging from walls or turned into pilasters. This treatment continued after the conscious and “correct” use of the orders, initially following exclusively Roman models, returned in the Italian Renaissance.[3] Greek Revival architecture, inspired by increasing knowledge of Greek originals, returned to more authentic models, including ones from relatively early periods.

یک شیوه کلاسیک یکی از سبک‌های باستانی معماری کلاسیک است که توسط تناسبات اجزا و خصوصاً نوع ستون به کار گرفته شده از بقیه شیوه‌ها متمایز می‌شود. از قرن ۱۶ میلادی تاکنون، نظریه پردازان معماری پنج شیوه کلاسیک را به رسمیت شناخته‌اند. این شیوه‌ها از یونان باستان ریشه می‌گیرند و بعدها توسط رومیان مورد تغییر و استفاده قرار گرفتند. هر سبک سر ستون مناسب خود را دارد که متشکل است از فرسب، کتیبه و افریز.

این شیوه‌ها به ترتیب میزان ظرافت و جزئیات حکاکی‌ها عبارتند از: توسکانی (رومی) و دوریسی (یونانی و رومی)؛ ایونی (یونانی و رومی)؛ کورینتی (یونانی و رومی) و شیوه آمیخته (رومی). البته تنها سه شیوه باستانی و اصیل معماری وجود دارند (دوریسی، ایونی و کورینتی) که توسط یونانیان اختراع شده‌اند. به این سه شیوه، رومی‌ها شیوه توسکانی، که مدل ساده شده شیوه دوریسی است و شیوه آمیخته را که در اصل شیوه کورینتی با تزئینات بیشتر است اضافه کردند.

منظور از شیوه ساختمان کلاسیک مثل حالت یا کلید در موسیقی کلاسیک، یا دستور زبان و فصاحت و بلاغت در یک متن نوشتاری است. از ماژول‌های خاصی مانند فواصل موسیقی تشکیل شده و انتظارات خاصی را در مخاطب هماهنگ با زبان خود ایجاد می‌کند.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *