راهبرد استفاده از نور خورشید

راهبرد استفاده از نور خورشید

خورشید منبع قدرتمند نور است. با طراحی مناسب نور خورشید در طراحی ساختمان صرفه جویی زیادی هم در انرژی خواهد شد.

درصورتیکه این طراحی بدقت صورت نگیرد، ساختمان ممکن است بیش از حد گرم شود، نور اضافی به درون آن بتابید، یا توزیع نور در آن ضعیف باشد. در استفاده از نور روز، گرمای اضافی یک مشکل عادی است.

در همه طراحیهای نور، هدف اصلی فراهم کردن روشنایی برای فعالیتهای چشمی است. در استفاده از نور خورشید، هدف طراحی، استفاده از نور خورشید به طور غیر مستقیم است.

استفاده از نور خورشید به طور غیر مستقیم مشکل ابتدایی حرکت منبع نور با قدرت بالا را به دنبال دارد. طراحی نور خورشید همچنین بایستی با معماری ساختمان تلفیق شود.

طراحی باید به گونه ای باشد که مقدار مناسبی از نور توسط ساختمان دریافت شود و از این نور استفاده بهینه شود، به منظور ایجاد تعادل نوری و پیشگیری از تشعشع، دوباره جهت دهی شود.

پنج راهبرد طراحی برای استفاده مفید و مؤثر از نور خورشید

ا_نصب سایبان جلو پنجره و دهنه های ساختمان باعث کاهش تشعشع گرمای ایجاد شده ناشی از تابش مستقیم نور خورشید خواهد شد.

۲-تغيير جهت: نور خورشید بایستی در جهتی که به آن نیاز است تغییر جهت داده شود. توزیع مناسب نور، برای نوردهی کامل یک ضرورت است و در مورد نور خورشید این ضرورت بیشتر احساس می شود و بنابراین بایستی نور را در همه جای اتاق به طور يكنواخت توزیع کرد. نور حاصل از خورشید که پرتوهای آن تا حد زیادی جهتی است، بایستی روی سطوح وسیعی پخش شود تا تعادل در روشنایی در فضای داخلی ایجاد شود.

٣- کنترل: مقدار نور ورودی به فضای داخلی بایستی کنترل شود. در هر لحظه همان مقدار نوری که لازم است به کار بگیرید.فضای داخلی را جز در مواردی که شرایط خواص پیش می آید، پرنور نکنید.

۴_ بهره وری: با شکل دهی فضای داخلی و استفاده از سطوح با انعکاس بالا در داخل ساختمان، از نور حداکثر بهره برداری را به عمل آورید. این کار باعث توزیع بهتر نور در فضای داخلی شده و مقدار کلى نور لازم برای ورود به ساختمان را کاهش می دهد. عواقبی مثل گرمای نامطلوب را به دنبال نخواهد داشت.

۵- ترکیب: فرم نور خورشید را با معماری فضا ترکیب کنید. وقتی یک پنجره یک پنجره که برای ورود نور در نظر گرفته شده منظره جالبی را ایجاد نمی کند یا نقش خاصی در معماری ساختمان دارد، می توان پنجره را با پرده با پوشش مناسب دیگر پوشانید.

مصریان از طریق انتخاب محل صحیح ساختمان با توجه دقیق به مسیر خورشید، از نور به این ترتیب استفاده می کردند که شعاع خورشید در زمانی معین تشکیل یک محور می داده و محل خاصی را روشن می ساخته و جاهایی دیگر را در تاریکی باقی مگذاشته است. ژان لویی دوکانی وال روشنایی مجسمه های معبد خفرن را به این ترتیب توصیف می کند: نور از پنجره های کوچک بین دیوار و سقف به داخل و به تک تک مجسمه ها می تابید و به وسیله سنگهای کف که مرمر سفید صیقلی بودند به ترتیب منعکس می شد که نوری کاملا محو و فاقد جهت، فضا را روشن می کرد و ستون ها و دیوارها که از گرانیت سرخ بودند در تاریکی باقی می مانند به این توصیف شباهت بسیاری به طراحی نوری که آقای کلاری می گوید، دارد. مکانی که باید روشن باشد و دیگر مکانی که باید در تاریکی به سر برد. درست مانند لکه نوری که فقط چشمان وی وین لب را روشن کند.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *