راندو معماری

زغال

زغال قدیمی‌ترین ابزار طراحی است که تاکنون برای اسکیس مورداستفاده قرارگرفته است. زغال در ضخامت‌های مختلف وجود دارد و در انواع نرم، متوسط و تیره یافت می‌شود. برای اسکیس، یک‌تکه کوچک از زغال مناسب‌ترین نوع برای استفاده است. معمولاً بعد از طراحی با زغال، یک‌لایه با نام تثبیت‌کننده روی سطوح اسکیس اسپری می‌شود.

دومین و سومین خطوط محیطی:

این خطوط لبه های سطوحی را مشخص می کنند که هر دو سطح در آن دیده می شود.

این خطوط یکنواختی و یکدستی یک سطح یا یک صفحه را تعریف می کنند. مانند علامت گذاری خطی روی یک سطح، لبه های یک بافت خطی، سایه ها، بافت و رنگ. سومین خطوط محیطی حجم یک جسم را معرفی می کنند. شکل پذیرند و خصوصیات سه بعدی جسم را تأکید می کنند.

خودنویس (قلم)

خودنویس یک انتخاب دیگر برای جایگزینی مداد در اسکیس زدن می‌باشد. در بازار تعدادی انواع خودنویس مانند نوک نمدی، مخزنی، معمولی، فنی و درجه‌دار وجود دارند. این خودنویس‌ها از دو نوع جوهر استفاده می‌کنند: محلول در آب و ضد آب. نوع محلول در آب، آب را جذب می‌کنند، درحالی‌که خودنویس‌های ضدآب، آب جذب نمی‌کنند. هر دو نوع این خودنویس‌ها با توجه به نوع کاربردشان، مزیت‌های خود را دارا هستند. خودنویس‌های نوک نمدی بسته به ضخامت نوک‌هایشان، به انواع مختلفی تقسیم می‌شوند. به‌طور مثال.۱،۲،۶ و ۱ هر نوع از این خودنویس‌ها یک اثر متفاوت روی اسکیس دارند. یک هنرمند یا طراح باید بداند که چگونه انواع این قلم‌ها را برای اسکیس زدن انتخاب نماید.

انواع مدادها

معمولی، رنگی، و کنته می‌باشد. مدادها بر اساس سیستم H و B درجه‌بندی می‌شوند.H درجه سختی مداد می باشد.۹H سخت‌ترین نوع است. از طرف دیگر رده B برمبنای نرمی مداد دسته‌بندی می‌شوند به‌طوری‌که ۸B به‌عنوان نرم‌ترین نوع رده‌بندی می‌شود.

اولین خطوط محیطی شکل:

اولین خطوط دوری شکل آنهایی هستند که فرم خارجی جسم را بیان می کنند یعنی خطوط نیمرخ خارجی جسم. اینها همان لبه های جسم هستند که از تلاقی دو سطح به وجود می آیند. در حالی که فقط یکی از سطوح قابل دیدن است. ترسیم نیمرخ خارجی جسم به تنهایی، باعث می شود که جسم مسطح به نظر برسد.

بافت

انواع بافت های پایه: بافت آفرینی به هر نوع تکنیکی اطلاق می شود که به جای مشخص کردن لبه ها، سطوح را مشخص می کند. لبه ها را می توان با قطع کردن حدود یا تغییر یکباره بافت قابل دیدن کرد. یک بافت که گاهی اوقات بافت تون یا تون نامیده می شود می تواند یک بافت ممتد باشد یا با خطوط ایجاد شود. بافت ممتد یکدست است و ظریف. بافت از نوع خطوط و از علائم متعددی تشکیل می شود که در بافت، هویت می یابند. این علائم می توانند به صورت نقطه نقطه، خطوط موازی، هاشور ضربدری، خط خطی یا خراشیدن بافت باشد. طبقه بندی بافت به ابزار و تکنیکی که به کار گرفته می شود مربوط است. نقش بافت در یک ترسیم معرفی سطح، درجه بندی بافت سطح، معرفی جهت قرار گیری سطح نسبت به منبع نور، جنس، یکنواختی، انعکاس، شفافیت، رنگ، ارزش و … می باشد. برای بیان این کیفیات می توان روی مقیاس، درشتی و زبری، شکل و رنگ بافت کار کرد. درجه بندی عبارت است از تغییر بافت روی سطح یا فرم.

ترسیم اشکال مقدماتی (دوبعدی)

مهارت‌های کشیدن اشکال دوبعدی، مرحله بعدی است که باید یک معمار آن را درک و تمرین کند.این مهارت برای اینکه در مدت‌زمان کوتاهی فراگرفته شود، ضروری است. برای ترسیم بسیار خوب و کامل اشکال مقدماتی دوبعدی، ترسیم خطوط با اطمینان کامل، لازم است.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *